~Space's PUY~

แม้ท่ามกลางผู้คนมากมาย หัวใจคนเรายังเหงาได้อย่างประหลาด แต่ ... อย่ายอมให้ความเหงาทำให้เราต้องรู้สึกหดหู่

 เราทุกคนคงคุ้นเคยกับความเหงากันมาแล้ว ซึ่งความเหงาเป็นเรื่องแปลก บางครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศคึกคัก เพื่อนฝูงผู้คนมากมาย ก็ยังรู้สึกเหงา แต่บางที อยู่คนเดียวแท้ ๆ กลับไม่ยักเหงาเลย  เพราะฉะนั้น ความเหงาจึงไม่เกี่ยวกับการอยู่คนเดียว หรือในสิ่งแวดล้อมแบบไหนเป็นพิเศษ

เพราะความเหงาอยู่ที่ใจ ลองมาวิเคราะห์สาเหตุที่คนทั่วไปเกิดความรู้สึกเหงากันเถอะ

• เหงา ... เวลาถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว
• เหงา... เพราะขาดสะบั้นจากความผูกพันที่เคยมี
• เหงา... เพราะเกิดความเปลี่ยนแปลงใหม่ในชีวิต เช่น ย้ายบ้าน ย้ายโรงเรียน เลิกกับแฟน เป็นต้น
• เหงา... เพราะไม่มีใครรับฟังความรู้สึก หรือรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต
• เหงา... เพราะคิดไปเองว่าตัวเองไม่มีค่า ไม่มีคนรัก ไม่มีใครยอมรับ

สำหรับบางคน ความเหงาเกิดจากความรูสึกว่าตัวมีปมด้อย เลยพาลคิดว่าตัวเองน่าสงสาร คนเราเปลี่ยนความเหงาเป็นความสุขได้เสมอ เพียงแค่ปรับทัศนคตินิดเดียวเอง… อย่างนี้
• เวลารู้สึกเหงา บอกตัวเองว่าเดี๋ยวความเหงาก็หายไป
• หาเพื่อนใหม่ เปิดใจคบคนอื่น ๆ บ้าง คบคนที่ใจไม่ใช่หน้าตา
• อย่ามัวแต่เหงา เอาเวลามาเข้าใจตัวเองให้มาก ๆ แล้วจะรู้สึกว่าเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
• ลองทำกิจกรรมแบบคนเดียวก็สนุกได้ เช่น ดูหนัง ฟังเพลง เล่นดนตรี เล่นกีฬา
• รักษาร่างกายให้แข็งแรงสมบูรณ์ ด้วยการรับประทานอาหารที่มีคุณภาพ ออกกำลังกาย และพักผ่อนให้เพียงพอ

สำคัญที่สุด คือรักตัวเอง เพราะเรามีคุณค่า มีคุณความดีและความสามารถ ความรักที่เรามอบให้ตัวเองนี้ จะไม่ทำให้เราโดดเดี่ยวเพราะความเหงาหรือความเปล่าเปลี่ยวแน่นอน

คนที่เรารักกับคนที่รักเรา

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา แต่ที่แย่กว่าคือ.....

ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา" .........คนที่รักเรา.......คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง...บอกให้รู้ว่า..."เขารักเรา" ก็คือ เขาไม่เคยทำให้เราต้องเสียใจ

เหมือนกับคนที่เรารัก

ระหว่าง   "คนที่เรารัก" กับ "คนที่รักเรา"  ถ้าเป็นคุณ...คุณจะเลือกใครดี??

 คนที่เรารัก......คือคนที่ใช่สำหรับเรา แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

 คนที่เรารัก......คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

 คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้ แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

 คนที่เรารัก......คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

 คนที่เรารัก......คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"

--------------------------------------------------------------------------------------------------

คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน  แต่เขา.......กลับมองเราอย่างใส่ใจ ดูแล

 คนที่รักเรา.......คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา

 คนที่รักเรา.......คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

 คนที่รักเรา.......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาเราสุข แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

 คนที่รักเรา.......คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"

ก็คือ เขาไม่เคยทำให้เราต้องเสียใจ เหมือนกับคนที่เรารัก

หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .

ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก

แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป

แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้

ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา

ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา

ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน

หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้

เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

 และกับคนประเภทนี้ . . .

ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .

ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป

แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน

คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก

ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน

เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง

ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน

คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น

อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .

การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย

ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง

ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง

ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ

แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า