พนิดา's profile~Space's PUY~PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
December 24 สวัสดีปีใหม่
ขอลาที ปีเก่า แสนเศร้าโศก
สวัสดี ปีใหม่ ขอให้สุข
ปรารถนา เงินทอง กองท่วมฟ้า
ถ้าผู้ใด ใจว่าง เรื่องทางรัก .... December 13 ครั้งหนึ่ง...ของความรักครั้งหนึ่ง... คุณเคยปลื้ม เมื่อเขา ดีกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยโกรธ เมื่อเขา ทะเลาะกับคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคยชอบ เมื่อเขา บอกรักคุณ แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเกลียด เมื่อเขา ไม่ง้อคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคย ซื่อสัตย์ เมื่อเขา จริงใจต่อคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขา นอกใจคุณ ...... ครั้งหนึ่ง... คุณเคยเสียสละเวลา เมื่อเขา อยากพบคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยสูญเสียทั้งกายใจ เมื่อเขา ไม่ต้องการคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอบอุ่น เมื่อเขา กอดคุณ แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเหงา เมื่อนึกถึงภาพเขากับคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอุ่นใจ เมื่อเขา ห่วงใยปกป้องคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยอ่อนแอ เมื่อเขา ไม่สนใจคุณ ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอภัย เมื่อเขาทำผิดแล้วขอโทษคุณ แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย อยากขอโทษ เมื่อเขาไม่อยู่ฟังคุณ ...... ครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึง เขา เมื่อเขาอยู่ไกลกับคุณ แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึงความทรงจำและความผูกพัน ระหว่างเขากับคุณเมื่อเขาไม่อยู่กับคุณอีกต่อไป สักครั้งหนึ่ง... ที่คุณ สุข และ ทุกข์ เพราะ "รัก"
สักครั้งหนึ่ง...ที่คุณอาจไม่สมหวังใน "รัก" แต่คุณจะไม่ผิดหวังที่ได้ "รัก" ดีกว่าไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้เลย ... "Love is like the sun, when it is there you want to bask in it's warmth, when it is gone, you just want to drink hot chocolate and curl up in a blanket."
ความรักเหมือนแสงอาทิตย์...
เมื่อคุณมีรักคุณก็อยากจะอาบแดดให้อุ่นสบาย แต่เมื่อความรักจากไป... สิ่งที่คุณทำก็แค่เพียงดื่มชอกโกแลตอุ่นๆ และนอนคุดคู้ในผ้าห่มเท่านั้น... December 12 ความจริงที่อยากรู้คนรักกันจะต้องไม่ทำร้ายกัน หรือในสายตาแค่...ตัวแทน ..
December 04 ถึง...คุณพ่อที่รักจะครบสองปีแล้วซินะ...
ที่พ่อจากบ้านไปไกล เพื่อไปทำงาน
อืม...อีกไม่นานพ่อก็จะได้กลับบ้านแล้ว...ดีใจจัง
อยากบอกว่า ลูกคนนี้...คิดถึงพ่อมากๆเลย
อยากกอดพ่อ บอกรักพ่อ
อยากทำอะไรอีกหลายๆอย่าง
ที่ลูกคนนี้ไม่เคยทำ เพียงเพราะอาย...
แต่ตอนนี้ลูกกล้าที่จะทำอย่างที่ลูกอยากทำแล้ว
วันนี้ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้อง
ตอนนี้พ่อคงจะทำงานหนัก กินข้าวก็คงจะไม่อิ่ม
พ่อ...เคยสอนลูกว่า
เวลากินข้าวให้กินเพื่ออยู่
ไม่ใช่อยู่เพื่อกิน
วันนี้ลูกเข้าใจคำๆนี้อย่างถ่องแท้ที่สุด
ยังไงก็ตาม...วันสำคัญอย่างวันพ่อนี้
ลูกคนนี้ก็ขออวยพร
ให้คุณพระศรีรัตนตรัยจงช่วยปกปักรักษา
พ่อที่แสนดีของลูก ให้มีสุขภาพที่แข็งแรง
อยู่ดูแลลูกไปอีกนานแสนนาน
และลูกคนนี้ก็อยากจะขอโทษพ่อ
ในสิ่งที่ลูกได้กระทำผิดไปหรือไม่ถูกต้องสมควร
ลูกคนนี้ไม่รู้ว่าสิ่งที่ลูกทำผิดนั้นจะทำให้พ่อเสียใจมากแค่ไหน
แต่...ลูกจะเอาความผิดพลาดนั้นมาเป็นบทเรียน
สอนตัวเองในการชีวิตไม่เกิดผิดพลาดอย่างที่เคยได้รับเป็นบทเรียนมา
ลูกคนนี้จะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง...
รักพ่อ...คิดถึงพ่อเสมอ
จาก...ปุ๋ย
November 23 ช่วงเวลาที่คนเรามีความสุขเค้าว่ากันว่า......
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ.... การตกหลุมรักใครสักคน การได้จูบครั้งแรก การได้หัวเราะจนท้องแข็ง การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ การได้นอนฟังเสียงฝนตก เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น การสอบเสร็จ การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยน ัก การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว การได้ยิ้มกับใครสักคน การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล การถูกชมอย่างกะทันหัน การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม การมีเพื่อนใหม่ การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเ จอหน้าเค้าคนนั้น การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดขอ งคุณ การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่ การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้ การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ ที่สุดคือการได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก ............... November 22 ชีวิตต้องก้าวต่อไป...เดินผ่านไปแล้วมีรอยเท้า ผิดมาแล้วเป็นทางยาวก้าวไม่ไหว อย่ากลัวเดินอีกก้าวบนทางไกล รอยเท้าเก่าสอนเราไว้เป็นบทเรียน หนึ่งหยดน้ำตาร่วงหล่นบนพื้นหญ้า ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม เหมือนหนึ่งความพยายาม...จะก้าวไกล
November 20 คึดถึง...อากาศที่นี่หนาวนัก
แล้วทางนั้นเป็นอย่างไรบ้างที่รักเธอหนาวไหม ดูแลสุขภาพด้วยนะ รักษาให้พ้นจากโรคภัย ฉันอยู่ห่างไกลเลยดูแลเธอได้ไม่ดี ทำได้เพียงส่งใจไปหา เป็นผ้าห่มสายลมพาจากที่นี่ ไปห่มให้เธอคลายหนาวทุกเรื่องราวในฝันจะได้ดี ส่วนของฝากคนทางนี้ ขอแค่ในฝันของเธอมีฉันก็พอ .......... ความห่างไกลเพื่อนถึงแม้ต้องไกลห่าง...
แต่ใจฉันไม่ห่างตามวันเวลาจะผ่านไป
แต่ใจเพื่อนไม่ห่างตาม...
~ถึงเธอมีเพื่อนใหม่~
แต่ใจฉันไม่เคยห่างหายไปจากกัน
ฉันขอทีต่อไปนี้อย่าร้องไห้มันทําให้ฉันหดหู่ใจ
เห็นเพื่อนแท้น้ำตานอง
ใจจดจ้องที่ตาฉัน
คิดถึงกันขอให้เธอหลับตา
ฉันจะอยู่ในนั้นไม่ไปไหนเราคงได้พบกันอีก...
November 16 รักเธอ...เหมือนเดิม...หากยังมั่นใจในฉัน....
ก้อไม่ต้องห่วง....แม้ห่างกันแค่ไหน จะเหมือนเดิมทุกวัน....ไม่เปลี่ยงแปลง เคยรักเธอแค่ไหน....ก้อยังรักเหมือนเดิม November 15 ความรัก...แบบนี้ต้องตั้งสติให้ดีคุณความรักนั้น … มันก็เหมือนกับ "ผีเสื้อ"
ยิ่งวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่ มันก็จะห่างคุณออกไปเท่านั้น แต่ถ้าคุณปล่อยมันไป มันจะเข้ามาหาคุณเอง ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก … สำหรับ ใครที่ …"ไม่ใคร่โสด" สำหรับ ใครที่เป็น … "คนเจ้าชู้" สำหรับ ใครที่ … "อกหัก"
สำหรับ ใคร ๆ ที่ … "ไร้เดียงสาในรัก" สำหรับ ใครที่ … "กลัวต่อการสารภาพรัก" สำหรับ ใคร ๆ ที่ยัง … "คบๆ กันอยู่" November 13 ความรู้สึกนั้น...ยังเหมือนเดิมวันนี้...ความรู้สึกดีๆของเรากลับมาเช่นเดิมแล้ว
หลังจากวันนั้นที่เราไม่ได้ติดต่อกันมา...
ซึ่งก็นับว่าเป็นเวลานานกับการรอคอยใครสักคนที่เรารัก
นับแต่วันนั้นมา...ฉันก็คิดเสมอว่า เขาคงมีคนใหม่ไปแล้วมั้ง...
เขาคงจะเลิกกับฉันแล้ว...เขาคงจะลืมแล้ว...
แต่สิ่งที่ฉันคิด...มันไม่เป็นความจริง
เหตุผลที่เขาเงียบหายไป ไม่มีการติดต่อ...เพราะว่า...
เขาไปเรียนต่อซึ่งไม่ได้ร่ำลา...หรือบอกกล่าวอะไรกับฉันซักคำ...
เพียงเท่านี้...ในความรู้สึกของผู้หญิง...คุณจะคิดเหมือนกันมั้ย...?
ที่ที่เขาไปเรียนนั้นไม่สารถที่จะใช้โทรศัพท์ได้
ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะติดต่อกันได้ มันจึงทำให้ฉันคิดไปได้ต่างๆนาๆ
แต่พอเขาได้ลาพัก...
เขาก็ติดต่อหาฉันทันที...เพียงเท่านี้ความรู้สึกทั้งหมดก็ดีขึ้น
ฉันไม่ได้คิดว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นเรื่องโกหก
เขาบอกว่า...ขอโทษที่ไปไม่บอกกล่าว
แต่มันกระทันหันจริงๆ...
ฉันไม่ได้โกรธเขาเลย...เพียงแค่เขาเป็นคนเดิม...เท่านั้น
ฉันก็พอใจแล้ว
วันนี้...ฉันจึงบอกได้เลยถึงความรู้สึกวันนี้
ว่าฉันดีใจ...มีความสุขมาก
ที่ความรู้สึกนี้ยังคงมีอยู่ระหว่างเรา
ที่ผ่านมา...ฉันคงจะคิดไปเอง...น่าขำจัง
............
November 11 บางสิ่ง...ไม่ใช่อย่างที่คิดความฝัน ยงาม
แต่มันจะไม่เกิด ถ้ามัวแต่ฝันอยู่อย่างนั ความหวัง เป็นเหมือนกำลังใจ แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้ อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น ไม่ใช่ว่าเราไม่ดี แต่เป็นเพราะว่า เราดีไม่พอ ก็ไม่ใช่อีกแหละ แท้จริงแล้ว ก็เป็นเพราะ มันไม่เหมาะสมกับเรา ไม่ใช่เราไม่เหมาะสมกับมัน บางสิ่งบางอย่าง เมื่อเราเลือกที่จะเดินตามมัน เพื่อไขว่คว้าหา ก็ต้องทำให้เราพบกับความผิดหวังอยู่เรื่อย แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจบ หรือหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง บางที ความมั่นใจ หรือการตั้งความหวังไว้สูงมาก ก็อาจจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้เหมือนกัน แม้บางครั้ง ต้องพบกับความผิดหวังจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็อย่าถึงกับร้องไห้เสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ หรือทำร้ายตัวเองทางอ้อมเลย เพราะแต่ละสิ่ง ก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต ถ้ามันคือทุกอย่างของชีวิต เราก็คงไม่สามารถยืนหยัดอยู่จนถึงทุกวันนี้หรอก เพราะฉะนั้น จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เมื่อล้มก็ลุกขึ้นใหม่ แม้จะลุกช้าและยากลำบากสักแค่ไหน ก็ยังดีกว่าไม่พยายามจะลุก และนั่งรอคอยความหวังอยู่ตรงที่เดิม เมื่อเหนื่อยก็หยุดพัก แล้วค่อยเริ่มต้นใหม่ บางครั้งการแสวงหาสิ่งใหม่ๆก็เป็นเรื่องดี เพื่อที่จะได้พบกับสิ่งดีๆที่ดีกว่าเดิม แต่บางครั้ง...สิ่งเดิมๆ อาจจะดีกว่าสิ่งใหม่ๆ ที่กำลังพยายามค้นหาอยู่ก็ได้นะ
ความห่างไกล-วัดความผูกพันธ์....
October 29 จุดจบ...ทำให้เกิด...การเริ่มต้นการเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี
โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น ...................... ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร? ...อ ย่ า มั ว เ สี ย เ ว ล า... กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก...ที่ สำ คั ญ ........................... เริ่มต้นวันใหม่......วันนี้เป็นวันแรกแล้วที่เราต้องเริ่มต้นใหม่กับการเรียน
ที่เราได้หยุดพัก ทบทวน
ถึงข้อบกพร่องของการเริ่มเรียนในมหาวิทยาลัย
ก็ดีนะที่อย่างน้อย...เราก็ได้รู้ว่า...
ตัวเราเองนั้นควรจะต้องปฏิบัติตัวอย่างไร
วันนี้เราจะนำคงามบกพร่อง
ที่เราได้ค้นพบกับการหยุดพัก
มาเป็นบทเรียน
สำหรับการดำเนินชีวิต
ในรั้วของมหาวิทยาลัยต่อไป....
สู้ๆสู้ตาย !
October 09 ความแตกต่าง...
October 05 เพื่อนแท้
เราเคยดูแล"หัวใจ"ตัวเองมั้ย?
เคยรู้สึกไหมว่า . . . เหงาเหลือเกินทั้ง ๆ ที่ยังมีเขาอยู่ ลองถามตัวเองดูนะว่า . . . เราได้ดูแลหัวใจตัวเองบ้างหรือเปล่า อย่าปล่อยให้ใจต้องปวดร้าว จนเยียวยาไม่ได้ นี่แหละ...ความเหงา
บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จักกับ "ความเหงา" เพื่อที่วันหนึ่ง . . . ความเหงาจะผลักดัน คนสองคนเข้าหากัน เพื่อลดช่องว่างให้กันและกัน สร้างคืนวันที่ดี ๆ ร่วมกัน และเพื่อที่วันหนึ่ง โลกจะแยกให้พวกเขา "จากกัน" . . . ให้ชีวิตวนกลับสู่ "ความเหงา" บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จัก "ความเหงา" ด้วยเหตุผลบางอย่าง . . . นั้นคือให้โลกใบนี้ยังคงมีความรัก ดำเนินต่อความเหงา . . . ทำให้หัวใจสองดวงเชื่อมถึงกันด้วยความคิดถึง แม้ในยามที่โลก . . . แยกคนทั้งสองให้ห่างกันไป ไกลแสนไกล . . . ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป . . . ท่ามกลางความโดดเดี่ยว แต่ภายใต้เปลือกตาอันมืดมิด ความทรงจำ จะกลับชัดเจนขึ้นเสมอ ในวันที่ ความเหงาทำให้เราคิดถึง . . . ความรัก . . . คือ อาวุธชนิดหนึ่ง ที่เราหยิบมันมาเเล้วค่อย ๆ กรีดใจของตัวเอง อย่างช้าๆ สุดท้าย . . .ก็มีแต่เราเท่านั้นที่จะเจ็บปวด แค่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว ความคิดถึง . . . ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา ได้นำพาฉัน ก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า และโดดเดี่ยว ความคิดถึง เศร้า . . . แต่หวาน งดงาม . . .แต่ทุกข์ และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ ขอให้ความคิดถึงของฉัน จงเดินทางไปให้ถึงเธอ ให้เธอได้รับรู้ถึง ความเศร้าที่แสนหวาน . . . ความงดงามที่เจือรอยทุกข์ และเมื่อนั้น . . . เธออาจจะมองเห็นฉันได้แย้มยิ้ม อยู่ในหยาดน้ำตา ก็เป็นได้
October 04 ความทรงจำ...จะผ่านไปเกือบครบ 1 ภาคเรียนแล้ว ที่เราจากกันกับเพื่อน ครู โรงเรียนมา ... เพื่อก้าวสู่โลกกว้าง ... โลกภายนอกที่ไม่เคยรู้เลยว่าจะพบเจออย่างไรกันบ้าง จะเป็นอย่างไรเมื่อต้องมาอยู่เหมือนตัวคนเดียว ต้องแก้ปัญหา สู้อยู่ตัวคนเดียว เพื่อนหลายๆคนก็คงรู้สึกเหมือนกัน... คิดถึงจังเลยนะ...
ภาพต่างๆที่เคยมี เคยทำร่วมกัน
ทั้งเพื่อน คุณครู และโรงเรียน
ล้วนแล้วแต่เป็นความทรงจำที่ดีมากๆเลย
เราจะไม่ลืมภาพเหล่านั้น
จะเก็บไว้เป็นเครื่องเตือนใจ เตือนตัวเอง
เมื่อยามเราเหงา เศร้า เราคงยิ้มได้เมื่อคิดถึงมัน...
วันนี้ขอให้เราทำดีที่สุดนะ สู้ต่อไป เพื่อจุดหมายปลายทางที่ฝันไว้...
สู้ๆสู้ตาย
|
|
|